Peynir: “hammaddenin uygun bir pıhtılaştırıcı kullanılarak pıhtılaştırılması ve pıhtıdan peyniraltı suyunun ayrılmasıyla ya da sütün permeatının ayrılmasından sonra pıhtılaştırılmasıyla elde edilen, farklı sertliklerde ve yağ içeriklerinde, salamura ile ya da kuru tuzlama ile tuzlanarak ya da tuzlanmadan, starter kültür kullanarak ya da kullanmadan, telemesi haşlanarak ya da haşlanmadan, çeşnili ya da çeşnisiz olarak, tekniğine uygun olarak üretilen, olgunlaştırılmadan ya da olgunlaştırıldıktan sonra tüketilen, çeşidine özgü karakteristik özellikleri gösteren süt ürünleri, olarak tanımlanmıştır..
Karaman genelinde farklı etnik kökene sahip kitleler bulunmaktadır. Bu etnik gruplardan birisi de ‘’yörükler’’dir. Yörükler, Anadolu ve Rumeli’de göçebe hayatı tarzında yaşam biçimine sahip Türkmenlere verilen isim olarak bilinmektedir. Yörükler genellikle hayvancılıkla uğraşan konar-göçer topluluklardır. Yörükler Karaman bölgesinde küçükbaş ve büyükbaş hayvanlardan elde ettikleri sütü peynir olarak da değerlendirmektedirler. Özellikle kestirme/pıhtılaştırma yöntemiyle hazırladıkları ‘’çökelek’’ veya ‘’keş’’ adı verilen peynir türünü kuzu derisine doldurarak uzun süreli saklama ve olgunlaştırma imkânı sağlamaktadırlar. İsteğe göre içerisine az miktarda çörek otu sepeleyerek de dolum yapılabilmektedir. Bu üretim ve saklama şekline tulum peyniri denilmektedir. Divle Obruk Tulum Peynirinden farklılaşan yönü; üretim metodu ve mağarada saklama/olgunlaştırma zorunluluğunun olmamasıdır.